Van Denken naar Doen

Werkgeverschap staat al decennia in de belangstelling van mensen die zelf geen ondernemer zijn en dat bij voorkeur ook niet willen worden. Onder de koffie is het voor deze groep altijd leuk om een mening te hebben over de ongehoorde winsten in goede tijden en de onnodige faillissementen in slechte tijden.

We hebben een regeling, maar die geldt niet voor u!

Het initiatief van een werkgever om een potentiële medewerker zonder werk op te leiden en in dienst te nemen bereikte onlangs de zwaarbelaste UWV-jobcoach. Zittend in haar rumoerige kantoortuin verdenkt zij de werkgever direct van “uitbuiting” en waarschuwt snel de kandidaat. Het blijft verdacht om in deze economische tijden een nieuwe werknemer met de intentie van een arbeidscontract in een proeftijdsituatie aan te nemen.

De maximale 3 maanden “proeftijdregeling met intentieverklaring” is door onze overheid in het leven geroepen om mensen zonder werk en werkgevers langdurig aan elkaar te binden. Dit geweldige initiatief bestaat wel, maar moet in de ogen van de jobcoach zoveel als mogelijk niet toegepast worden en dat krijgt de ondernemende werkgever direct te horen.

U snapt het al…het blijft lastig om van bestaande regelingen gebruik te maken. Onze werkgever is deze keer echter niet voor de poes en helaas moest de jobcoach een proeftijd van twee maanden toestaan. De persoon zonder werk heeft werk, de werkgever is tevreden en de jobcoach lijkt diep ongelukkig. Er is bijna helemaal gebruik gemaakt van een regeling!

De kramp van de afkortingen

U kent hoogstwaarschijnlijk de WSW, WWB, Wajong, WW en de zeer interessante WBSO. Aangevuld met AOO, BMKB, BIB, BBL, C2C, DB, DI, DEN en alle andere letters van het alfabet dreigen de subsidiegelden boven de omzet uit te stijgen. Gelukkig gelden de meeste van die regelingen niet voor u, want anders wordt ondernemen wel heel gemakkelijk. Het wordt dan als het nuttigen van een overdadige maaltijd. Erg lekker en toch eindigend in een kramp van ongekende omvang.

De uitdaging om zonder regelingen succesvol te zijn, wordt door een groot aantal ondernemers in de praktijk omarmd. Bang voor de angels en geen tijd voor de juiste oriëntatie. Jammer van de subsidiegelden, doch wat we nog niet hadden, valt ook moeilijk te missen. Maatwerkregelingen, waarvoor dit niet geldt en waarmee directe en duurzame voordelen zijn te behalen, zijn er ook. Laten we nog even een paar “krampen” riskeren. De GSG, SPKW, TCB, HNL en DKK wil ik u niet onthouden.

De Garantieregeling voor Succesvol Gedrag geeft u en uw organisatie zakelijk vleugels. Een groot gedeelte van uw bedrijfssucces wordt bepaald door het gedrag van u en uw werknemers. In combinatie met de Studie voor Permanent Krachtig Werknemerschap gaan de klanten u smeken om door u geholpen te worden en als daarbij de Terugkeerregeling Core Business gelijktijdig wordt uitgevoerd, hebt u goud in de handen.
Het Nieuwe Leren stimuleert rendementsvolle leerprocessen, waarin kennisvergaring en slimmer werken hand in hand gaan en tenslotte biedt de Digitalisering van Kennisbanken en Kennistesten iedereen de kans om efficiënt nieuwe kennis op te doen.

Het zoete en wrange van simpelheid

De vijf genoemde maatwerkregelingen zijn simpel van aard, doch over simpele dingen spreken we zo weinig. Het verslag over de aanvraag voor de WSBO klinkt bij de businessclub vaak interessanter dan “Wij hebben vandaag aan ons gewenst gedrag gewerkt!”.

In het boek “Mannen aan het roer” vertelt een ondernemer over het zegevieren van gezond verstand en moderne bedrijfsmethodes. “Toen het inzicht er was, ging het vrijwel vanzelf” houdt hij de lezer voor. “De vakkennis dien ik lange tijd tevoren te bezitten. Immers, de afnemers van mijn product moeten gretige afnemers zijn, die tevreden gesteld worden.”

Zo simpel is ondernemen! Het kwaliteitshandboek zit in ons hoofd. De kennis van de markt is paraat. De handelsgeest tiert welig. De keten van handelingen is voor iedere betrokkene helder. Vakkennis wordt in het “meester/gezel”-systeem opgedaan. Elke dag wordt het verschil tussen opbrengsten en kosten aan de keukentafel geteld. Dat is de zoete smaak van ondernemen in haar simpelheid.

Ongeveer 65 jaar na publicatie van bovengenoemd boek is ondernemen verworden tot een ingewikkelde reis in het doolhof van regelgeving en verantwoording. Vroeger is per definitie niet beter dan vandaag of morgen. Gelukkig is “mannen” vervangen door “mensen”. Werkgever is bijna gewijzigd in werkaanbieder, want uiteindelijk bepaalt de werknemer waar het werk aangenomen wordt. Toch is tenminste één element van “werkaanbiederschap” uit het midden van de vorige eeuw onveranderd belangrijk gebleven; de rol van “fabrieksvader voor zijn menschen”.

Het ritme van uw “handen en hersenen”

Een slecht werkaanbieder is hij, die zijn “handen en hersenen” niet onderhoudt en verzorgt, die zijn “handen en hersenen” niet lief heeft. De goede werkaanbieder heeft in samenspraak gezorgd voor een ritmisch proces van productiviteit, dat overeenkomt met de capaciteit van zijn mensen. Dan is het een lust om te zien dat alles zonder stoornis verloopt; het gezang klatert op uit uw organisatie.

Randvoorwaardelijk ondernemen geeft uw “handen en hersenen” alle kansen om zich verder te ontwikkelen. De vijf maatwerkregelingen zijn gelukkig niet landelijk verplicht en dus kunt u zich onderscheiden van andere werkaanbieders. Dan mag de voornoemde jobcoach vast wel een keer op werkbezoek komen.

Door Ing. Harry J. Vorenkamp gepubliceerd in Kijk op Oost Nederland  - uitgave augustus 2009